गुन पुर्जाको सालैजो गीत को भिडियो सुटिङ भैरहेको छ।

वाखेत अपडेट ( असार १०,११)

गुन पुर्जाको सालैजो गीत को भिडियो सुटिङ भैरहेको छ।
एलबम: “मेरो प्यारो वाखेत गाउँ”
स्वर – गुन पुर्जा
शब्द – मनबीर किसान
संगीत – दिपक शर्मा
भिडियो निर्माण – ईन्द्र पाईजा

नृत्य निर्देशन – मिरा राम्जाली

गुन पुर्जाको गीत – सालैजो को सुटिङ भै रहेको छ। आज वाखेत गाउँ तिर को सिन को सुटिङ भएको छ र भोली टोड्के तिर को सुटिङ हुदैछ।

13529253_311583525839594_6954830317007727424_n
Photo By – Rabin Thapa Rabin Magar

म्याग्दीका खेलाडीहरु

 

 11951141_689644777837510_7207679570590842379_n

0

 

बेनी नगरपालीका ९ निवासी म्याग्दीका भलिबल खेलाडी तेजेन्द्र बानिया खेल प्रशिक्षकमा नियुक्त हुनुभएको छ । जिल्ला खेलकुद विकास समितिमा कर्मचारीको रुपमा खेलकुद मन्त्रालय अन्तरगतको राष्ट्रिय खेलकुद विकास परिषद्ले बानियालाई प्रशिक्षकको रुपमा नियुक्त गरेको हो ।

काउलेगौडा युवा कल्वका संस्थापक अध्यक्ष रहनुभएका बानिया आधा दशकदेखि भलिबल खेलमा सक्रिय हुनुहुन्छ । उहाँले नेतृत्व गरेको टिमले दर्जनौ प्रतियोगीतामा उपाधि जित्नुका साथै क्षेत्रीय र राष्ट्रिय स्तरको खेलमा सहभागि भएको उहाँसंग अनुभव छ । प्रशिक्षकमा नियुक्त भएपछि

सागमा पदक दिलाउने खेलाडीलाई लोकतान्त्तिक खेलकुद संघ म्याग्दीले सम्मान

  • 03/02/2016
  • २०७२ फागुन १९ गते १६:५१ मा प्रकाशित
  • निर्मल खत्री

 म्याग्दी, १९ फागुन । १२ औँ दक्षिण एसियाली खेलकुद ९साग० प्रतियोगितामा विभिन्न विधामा पदक जित्ने म्याग्दीका पाँच जना खेलाडीलाई नेपाल लोकतान्त्रीक खेलकुद संघ म्याग्दी शाखाले सम्मान पत्रले सम्मान गरेको छ ।


खेलकुद क्षेत्रबाट देश र जिल्लाको शिर उँचो बनाएको भन्दै भारोत्तोलनकी तारादेवी पुन, भलिबलकी अरुणा शाही, कमला पुन, उसुकी विन्दु पुनमगर र आर्चरीका प्रेमप्रसाद पुनलाई संघका अध्यक्ष दिपेन्द्र श्रेष्ठ,नेपाली कांग्रेस म्याग्दीका कोषध्यक्ष टंक हमाल सदस्य क्या मिन बहादुर कार्कि लगायतल प्रशंसा–पत्रले सम्मान गरेका हुन् ।

सागमा उसुकी विन्दु पुन मगरले रजत पदक जितेकी थिईन भने अन्यले कास्य पदक जितेका थिए । खेलाडीले अन्तराष्ट्रियस्तरमा जिल्लाको शान बढाएकोले र म्याग्दीलाई बिश्व भर चिनाउन सफल भएकोमा सम्मान गरिएको संघका अध्यक्ष दिपेन्द्र श्रेष्ठ(दिपु)ले बताए। संघका अध्यक्ष दिपेन्द्र श्रेष्ठको अध्यक्षता,उपाध्यक्ष बिक्रम बोगटीको स्वागत, सचिव बिनय श्रेष्ठको सञ्चालनमा सम्पन्न कार्यक्रमा नेपाली कांग्रेस म्याग्दीका कोषाध्यक्ष टंक हमाल सदस्य क्या मिनबहादु कार्कि, निर्बतमान सहसचिव अजयमिलन श्रेष्ठ, जिल्ला खेलकुद बिकास समितिका अध्यक्ष कृष्णाकुमार बिश्वकर्मा लगायतले शुभकामना मन्तब्य राखेका थिए ।

 

सम्मानित खेलाडीहरुले जिल्लामा प्राप्त सम्मानले आफुहरुलाई थप प्रेरणा मिलेको प्रतिक्रिया दिएका छन् ‘यस्तो सम्मान पाईएला भन्ने सोचेको थिएन् तर गरेपछि हुदोरहेछ’ भारोत्तोलनकी तारादेवीले भन्नुभयो । यसैविच सागमा पदक दिलाउने जिल्लाका पाँच जना खेलाडिहरुलाई विभिन्न संघ संस्थाले समेत सम्मान गरेका छन् ।

तस्बिर: सुमन बनियाँको फेसबुकबाट

– See more at: http://myagdionline.com/post/3238/1456918465#sthash.WDXmRR8M.dpuf

म्याग्दीका खेलाडी सम्मानीत

१२ औ दक्षिण एशियाली खेलकुदका पदक विजेता म्याग्दीका खेलाडीहरु घरेलु जिल्लामा सम्मानीत भएका छन् । २४ औ जिल्ला परिषद्को अवसरमा मंगलबार १२ औ सागमा पदम जित्ने खेलाडीलाई ५ हजार रुपैया सहित सम्मान गरियो । परिषद्का प्रमुख अतिथि नवराज शर्मा, स्थानीय विकास अधिकारी चिरञ्जीवि पौडेल, प्रमुख जिल्ला अधिकारी सागरमणी पाठक सहित राजनीतिक दलका प्रमुखले सम्मान गरेका हुन् ।
सम्मानीत हुनेमा भारोत्तलनकी तारादेवी पुन, आर्चरीका प्रेम प्रसाद पुन, भलीबलकी कमला पुन र अरुणा शाही तथा उसुकी विन्दु पुन मगर छन् । तारादेवी पुनले भारात्तोलन ७५ किलोमाथिको तौल समुहमा कास्य पदक जितेकी हुन् । उनी भारोत्तलनमा आबद्ध भएको १४ बर्ष भइसकेको छ । प्रेमले आर्चरीमा काश्य पदक जितेका हुन् । कमला र अरुणा काश्य विजेता भलीबल टोलीका सदस्य हुन् । विन्दुले उसुमा रजत पदक जितेकी हुन् । त्यस्तै माउण्ट एभरेष्ट आवासीय उच्च माविले प्रति खेलाडी ३ हजार रुपैया सहित सम्मान ग¥यो । बुधबार न्यु वेष्ट प्वाइन्ट आवासीय उच्च मावि, म्याग्दी उद्योग वाणिज्य संघ, काउँलेगौडा यूवा क्लव र नेपाल लोकतान्त्रिक खेलकुद संघ म्याग्दीले सम्मान ग¥यो । एमाले जिल्ला कमिटी म्याग्दीले पनि सम्मान ग¥यो ।

माउन्ट एभरेष्ट विद्यालयद्धारा म्याग्दीका खेलाडीहरु सम्मानित (फोटोफिचर)

DSC06803DSC06807DSC06810DSC06812DSC06813DSC06815DSC06816DSC06817DSC06819DSC06830DSC06822DSC06823DSC06825DSC06828
माउन्ट एभरेष्ट आवसीय उच्च माध्यमिक विद्यालयले जिल्लाको खेलकुद क्षेत्रमा योगदान गर्ने विभिन्न व्यक्तित्वहरुलाई सोमबार सम्मान गरेको छ । विद्यालयले जिल्ला खेलकुद विकास समितिका पूर्व अध्यक्षहरु क्रमशः अनोद श्रेष्ठ, स्वर्गीय राम गौचन, गोविन्द श्रेष्ठ, प्रमोद श्रेष्ठ,रमेश श्रेष्ठ र विनोद केसीलाई दोसल्ला र प्रमाणपत्रले सम्मान गरेको हो । साथै जिल्लाबाट अन्तराष्ट्रिय सितेरियो कराँते प्रतियोगितामा सहभागि भइ गोल्ड मेडल लिन सफल खेलाडी चन्द्र बुढा, खेलाडी विना घर्ती मगर लगायतका खेलाडीहरुलाई सम्मान गरिएको छ । विद्यालयले १४ औ जेसीज कप उपाधी हात पार्ने विद्यालयका खेलाडीहरु समेत सम्मान गरेको छ । विद्यालयका संस्थापक सुरज केसी,प्रिन्सिपल राजुकेसी र म्याग्दी उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष जिवन विश्वकर्माले खेलाडी र पुर्व अध्यक्षहरुलाई सम्मान गरेका थिए । तस्विर /ठाकुरप्रसाद आचार्य

– See more at: http://www.bikalpanews.com/?p=1141#sthash.pfeTtXM8.dpuf

हो रहेछ

हो रहेछ

दालको भाउ बढेको रहेछ
ढालको भाउ बढेको रहेछ
पसलको नाँउ बढेको रहेछ
बोटल को नाँउ बढेको रहेछ
थुप्रै शहर बढेको रहेछ
हो रहेछ

बजैको नाकको बुलाकी घटेको रहेछ
घरको नाती-नातिनी घटेको रहेछ।
तामाको गाग्री घटेको रहेछ
ममी को छाती घटेको रहेछ
मामाको माईजु घटेको रहेछ
हो रहेछ

अनाथालय बढेको रहेछ
बृद्वआश्रम बढेको रहेछ
पार्टी, नेता बढेको रहेछ
बोर्डिङ स्कुलमा बिद्यार्थी बढेको रहेछ
गाउँ मा थुप्रै स्कुल घटेको रहेछ
हो रहेछ

मन्दीरमा माईक बढेको रहेछ
पूजा क्यासेट प्लेयरले गर्दो रहेछ
भबिष्यबाणी कम्प्युटरले भन्दो रहेछ
पुजारी बेरोजगार भएको रहेछ
अरबको भान्से गोरु पकाउदो रहेछ
हो रहेछ।

बिकासे बाली बढेको रहेछ
एनजीओ बिकास बढेको रहेछ
गाउँ मान्छे मुक्त भएको रहेछ
बारी बाली मुक्त भएको रहेछ
गाई जोगाउ अभियान चलेको रहेछ
हो रहेछ

बाजेको पेन्शन बढेको रहेछ
बजैको टेन्शन बढेको रहेछ
छिमेककी घटेका रहेछ
सोसियल मिडिया बढेका रहेछन
लाहुरेको जडौरी घटेको रहेछ
हो रहेछ

जडौरी लगाएर
फाँट भरि हवल्दार जोत्दैनन
चौतारीमा सुबेदार तोसोरो समात्दैनन
ठुल्दाईहरु नाम्लो बुन्दैनन
गाउँ सुन्सान रहेछ
हो रहेछ।

 

-स्यानु पाईजा

पात्लेखेत-७ ,वाखेत म्याग्दी

म्याग्दीका पत्रिकाहरु

 

download२०७३ सालको सुरुआतसँगै बुधबारदेखि रुप्से दैनिक चौथो वर्ष पूरा गरी पाँचौं वर्षमा प्रवेश गरेको छ । म्याग्दी जिल्लाबाट प्रकाशित हुने रुप्से एकमात्र दैनिक पत्रिका हो । उत्तरी म्याग्दीस्थित विश्वप्रसिद्ध रुप्से छहराको नाममा २०६१ सालबाट साप्ताहिक खबर पत्रिकाको रुपमा प्रकाशित हुँदै आएको रुप्से २०६९ साल वैशाख १ गतेदेखि दैनिकरुपमा प्रकाशित हुँदै आएको छ । २०६१ सालमा मुलुकमा सङ्कटकाल कायम रहेका बेला शुरु गरिएको तत्कालीन रुप्से साप्ताहिक विभिन्न कठिनाइका बाबजुद निरन्तर प्रकाशित हुँदै आएको थियो ।

हाल म्याग्दीमा २ ओटा एफएम रेडियो र ४ ओटा साप्ताहिक खबर पत्रिका र तीनवटा अनलाइन सञ्चालनमा रहेका छन् । दैनिकरुपमा पत्रिका प्रकाशनको चुनौतीलाई आत्मसात् गर्दै तत्कालिन रुप्से साप्ताहिक २०६९ को थालनीसँगै दैनिक रुपमा प्रकाशन हुन थालेको हो । ८० जनाभन्दा बढी शेयर सदस्य रहेको रुप्से सञ्चार सहकारी संस्थाद्वारा प्रकाशित रुप्से दैनिकले जिल्लाको विकास पत्रकारिताको मूल मर्मलाई पछ्याउँदै समसामयिक राजनीतिक विकासक्रम, त्यसले पारेका असरहरुलगायतका विषयमा केन्द्रित भई समाचार, विचार, सूचनामूलक सामग्रीलाई प्राथमिकतासाथ पस्कँदै आएको छ ।

रुप्से दैनिकको प्रकाशक संस्था रुप्से सञ्चार सहकारीका अध्यक्ष सुरत केसीले सूचना, शिक्षा, मनोरञ्जन र अभिप्रेरणाका माध्यमबाट सुसूचित हुन पाउने नागरिक–अधिकारको प्रत्याभूत गर्दै आगामी दिनमा थप जिम्मेवारीसहित निरन्तर क्रियाशील रहने प्रतिबद्धता जनाएका छन् । ‘पत्रिकालाई थप व्यवस्थित गराउँदै लैजाने योजना छ,’ पत्रकार महासंघ म्याग्दीका अध्यक्षसमेत रहेका केसीले भने, ‘यसका लागि विज्ञापनदाता, सरोकारवाला संस्थालगायत सबैको सहयोगको अपेक्षा गरेका छौं ।’

रुप्से साप्ताहिक आजबाट दैनिक

Submitted by on April 13, 2012 – 8:58 pmNo Comment

म्याग्दी बैशाख १ । म्याग्दी जिल्लाको बेनी बजारबाट आज पहिलो पटक दैनिक पत्रिका प्रकाशन शुरु गरिएको छ ।
रुप्से सञ्चार सहकारी संस्थाद्वारा प्रकाशित रुप्से साप्ताहिक आजदेखी दैनिक रुपमा प्रकाशित हुन थालेको हो ।
शुक्रबार बिहान नयाँ वर्षको शुभकामना सहित रुप्से सञ्चार सहकारीका सञ्चालक समितिका साथै प्रकाशक संस्था रुप्से सञ्चारका अध्यक्ष सुरत केसी, सचिव लेखबहादुर हमाल, कोषाध्यक्ष राजेश शाक्य, तथा प्रधान सम्पादक तारानाथ शर्मा, सम्पादक गोरखनाथ सुवेदी लगायतले एकै साथ पत्रिका विमोचन गरेका थिए ।
बिमोचन पश्चात रुप्से सञ्चार सहकारीका कार्यसमितिका साथै रुप्से दैनिकका प्रधानसम्पादक, सम्पादक तथा सम्बाददाताहरु आफैले पत्रिका बजारमा बितरण गरेका थिए ।
यसअघि म्याग्दीबाट रुप्से, म्याग्दी सञ्चार, नब बिकल्प र समर्पण पत्रिका साप्ताहिक रुपमा प्रकाशन हुँदै आएका थिए । जिल्लाको इतिहासमा पहिलो पटक विगत ८ वर्ष देखि निरन्तर प्रकाशन हुँदै आएको रुप्सेलाई दैनिक रुपमा प्रकाशन गरिएको संस्थाका अध्यक्ष सुरत केसीले जानकारी दिए ।

निरिह पत्रकारिता !

अमृत बास्कुने

 

DR-LAM-335x232

२०५८ सालमा म्याग्दी सन्देस साप्ताहिक पत्रिकाका सम्पादक टिकाराम सापकोटा भन्थे हाम्रो पत्रिका अर्को पटक पत्रिका ननिस्कने बेला सम्म नयाँ हुन्छ । म्याग्दी जिल्लामा पत्रिकाको शैली सँधै र सबैको उस्तै हो । सबैले दैनिक पत्रिकाले जस्तो कार्यक्रम सम्पन्न भयो भन्ने खालका समाचार नै प्रकाशित गर्दै आएका छन् । म्याग्दी सन्देश पत्रिका निस्कीयो अनि त्यही ताका सुदर्शन कुमार श्रेष्ठले नेतृत्व गरेर म्याग्दी सञ्चार पत्रिका प्रकाशन गरे केही समाय पत्रिका नियमित प्रकाशन पछि उनको पत्रिकाले विश्राम लियो म्याग्दी सन्देशको पनि त्यही हालत भयो । बिश्राम पछि म्याग्दी सन्देश अहिले सम्म विश्रामकै अवस्थामा छ भने सुदर्शन श्रेष्ठले पुन प्रकाशन थाले र अहिले सम्म पनि त्यो पत्रिका बिश्राम पछि आएर निरन्तर छ ।

बजारमा म पत्रकार हुँ भन्दा पनि लाज मान्नु पर्ने अवस्था सृजना भएको छ । किन त ? समय फेरियो हामीहरु अल्छी भयौं कि ? हामीहरु नै फेरियौं ? अरुलाई धेरै विश्वास गरेर विग्रीयौं ।

तारानाथ शर्माको नेतृत्वमा प्रत्रिका प्रकाशन हुन थाल्यो २०६२ बाट रुप्से साप्ताहिक अहिले दैनिक पुगेको छ । रुप्सेले म्याग्दीमा एउटा यस्तो इतिहास बनाएको छ त्यो साहेद कसैले मेट्न सकेको छैन अहिले सम्म । नेपाल पत्रकार महासंघको शाखा जिल्लामा ल्याउने हकमा धेरै पत्रकार जन्माउने होस या लामो समय सम्म निरन्तर प्रकाशन गरेर होस आफ्नो नाममा एउटा रेकर्ड बनाएको छ । कुनै पनि रेकर्ड भनेको तोडीनकै लागि हो हुनत । तर आज आएर धेरै पत्रिका प्रकाशन हुने र बन्द हुने क्रम जारी छ म्याग्दीमा । रुप्से साप्ताहिक प्रकाशनको झण्डै एक डेढ वर्षपछि म्याग्दीकी महिला पत्रकार रेखा कौशल रेग्मीको नेतृत्वमा धवलध्वनी साप्ताहिक प्रकाशनमा आयो र केही समय पछि बन्द भयो त्यो पत्रिका अहिले पनि बन्दै छ । रेखा कौशल रेग्मीलाई म्याग्दीको पहिलो महिला पत्रकार भन्दा फरक नपर्ला भन्ने लाग्छ मलाई तर यस मतमा धेरैको विरोध हुन सक्ला तर मेरो नजरमा महिला पत्रकार म्याग्दीको पहिलो चाही उनी नै हुन् । उनको पत्रिकाको पनि शैली भनेको कार्यक्रम सम्पन्न भए र हप्ताभर भएका कार्यक्रमहरुको प्रतिवेदन प्रकाशन शैली नै हो जुन म्याग्दीका पत्रिकाको प्राय शैली फरक कहाँ थिए र ?

समयक्रम सँगै नवविकल्प साप्ताहिक, समर्पण र समृद्ध साप्ताहिक प्रकाशनमा आयो र अहिले म्याग्दीमा रुप्से दैनिक, नवविकल्प, समृद्ध र म्याग्दी सञ्चार साप्ताहिक प्रकाशन नियमित रुपमा भै रहेका छन् भने तीन वटा साप्ताहिक बन्द अवस्थामा रहेका छन् । म्याग्दीमा पत्रिका प्रकाशन र पत्रिका बन्द हुनु कुनै नौलो प्रसङ्ग होइन भन्ने प्रकारको अवस्था सृजना भएका छन् । विगतमा पनि पत्रिका प्रकाशन र प्रत्रिकामा प्रकाशित भएका समाचारका आधारमा धम्की आउने त म्याग्दीको पुरानो नियती नै हो । टिकाराम सापकोटालाई आएको धम्की होस् या पत्रकार घनश्याम खड्कालाई आएको धम्की नै किन नहोस् । सुरत केसी तथा तारानाथ शर्मा अनि अन्य साथीहरु पनि धम्कीको शिकार भएकै हुन् ।

नेपालको सवा सय वर्ष पुरानो पत्रकारिताको इतिहासमा पनि धेरै काला दिनहरु भोगिआएका हुन पत्रकारले र अहिले लोकतन्त्रको अवस्थामा पनि त्यो निरन्तरता जारी छ । “स्कुप”मार्ने नाउमा प्रकाशन गरिने समाचारले पनि निकै सताएका हुन् ।

माओवादीले थालेको सशस्त्र युद्धको क्रममा धम्की आउने क्रम निकै उच्च थियो भने पछि केही कम भएका हुन् । पत्रिकाका लागि समाचार लेखेर पठाएर गाउँ पस्न पर्ने असवस्था पनि झेलेका हुन म्याग्दीका अग्रज पत्रकारले । नेपालको सवा सय वर्ष पुरानो पत्रकारिताको इतिहासमा पनि धेरै काला दिनहरु भोगिआएका हुन पत्रकारले र अहिले लोकतन्त्रको अवस्थामा पनि त्यो निरन्तरता जारी छ । “स्कुप”मार्ने नाउमा प्रकाशन गरिने समाचारले पनि निकै सताएका हुन् । जिल्ला प्रशासन कार्यालयमा सहायक प्रमुख जिल्ला अधिकारीको कार्यकक्षमा उनकै अगाडी पत्रिकाका प्रधान सम्पादकलाई कुट्ने धम्की पनि सहेर बसेका थियौं तर त्यो बेलामा हामी बलिया थियौं तिनै सहायक प्रमुख जिल्ला अधिकारी र त्यस बेलाका प्रमुख जिल्ला अधिकारीलाई आफनो कुर्सीमा बसीरहेको अवस्थामा जनताले कठालो समातेर जिल्ला प्रशासनबाट बाहिर चौतारीमा ल्याएर उभ्याएर नाङ्गेझार पारेर खेदेका थिए । त्यो बेलामा रुप्से साप्ताहिकका प्रधानसम्पादक तारानाथ शर्मा र कार्यकारी सम्पादक अमृत बास्कुनेलाइ सहायक प्रजिअ नवराज बरालको अगाडी त्यही प्रशासनका कर्मचारीले धम्क्याएका थिए काण्ड थियो राहदानी बनाउँदा घुस खाएको । त्यही घुस काण्डले बराल र प्रजिअ लोकराज रेग्मी खेदीएका थिए ।

रुप्से साप्ताहिकले मल्लाजमा सात लाखको काममा दुइ लाख घुस भन्दै पहिलो समाचार हालेपछि दुइलाख फिर्ता भएको पनि थियो । पत्रकारिता सहि गर्दा हामी कहिल्यै पछि परेका छैनौं । आज समय फेरिएको हो कि के हो ? थाहा भएन । समाचारको आधार बनाएर जेसीजले रुप्से घेरेको होस या नेपाली सेनाले दिनेशशान्त बरुवाललाई खेदेको होस् या घनश्याम खड्का र सुरत केसीलाई ब्यारेक भित्र लगेर राखेका ती इतिहास पनि हाम्रो माझमा छ ।

कुनै दिन यस्तो समय थियो रुप्से दैनिक बजारमा बाँड्न हिड्नका लागि खबर गरेनौं भनेर नागरिक समाजका संयोजक तथा म्याग्दीका अग्रज पत्रकार सुदर्शन कुमार श्रेष्ठले आपत्ती प्रकट गर्नु भएको थियो त्यो बेला तर आज समय फेरिएको छ बजारमा म पत्रकार हुँ भन्दा पनि लाज मान्न पर्ने अवस्था सृजना भएको छ । किन त ? समय फेरियो हामीहरु अल्छी भयौं कि ? हामीहरु नै फेरियौं ? अरुलाई धेरै विश्वास गरेर विग्रीयौं । जेठको दोश्रो साता बैशरीमा पहिरो गएको थियो त्यो क्षणमा पोखराबाट आएका फेवा टेलिभिजनका मित्रले अलिक उग्र व्यवहार देखाएको कारणले स्थानीयले कुटपीट गरेका रहेछन् । त्यो अवस्थाको न त समाचार बन्यो न त कसैले बिज्ञप्ती प्रकाशन गरे न अन्य केही भयो । त्यसको एक महिना पनि बित्न नपाउँदै पुनः अर्का पत्रकार आक्रमणको शिकार बने र अहिले पनि अवस्था उस्तै आयो ।

Jail

बाहिर सतहमा धेरै बादबिबाद र प्रतिक्रियाहरु आए तर गहिराइको कुरो बाहिर आइपुगेको छैन । गसिप स्तम्भको सुरुआत सँगै विवादमा तानिएको पत्रिकाका सम्पादकमाथि नै भौतिक आक्रमणमा उत्रनु त्यो पनि राज्यको निकाय आखिर किन त ? समारचारको विषय के ? कस्ता हुन् त समाचार बन्ने विषयवस्तु ? त्यसको जिम्मेवारी लिने कसले हो त ? यावतकुराहरु सतहमा आउँछन् । संकटकालको बेलामा म्याग्दी र बागलुङको सिमानामा पर्ने ढोडेनी खोलामा माओवादीले तुलबम झुण्डाएको छ भन्ने समाचार धौलागिरी एफएममा बज्दा सनसनी भएको थियो तर पछि त्यो समाचार गलत रहेको सावित भयो । प्रहरी र सेनाले खोज्न जाँदा कही कतै बम भेटिएन र पछि किन यस्तो समाचार बन्यो भन्ने प्रसंगमा समाचार लेख्ने पत्रकारले अलिक सनसनि युक्तसमाचार बनाउने सोँचले यस्तो समाचार बनाएको भन्ने जवाफ दिँदा रेडियोलाइ अप्ठेरो परेको थियो ।

अहिलेको अवस्था पनि त्यस्तै त होइन कतै ? आशंकाको विषय भने पक्कै हो । आखिर गसिप भनेको के हो त ? अंग्रेजी शब्दबाट आएको गसिपको साहेद ठेट नेपाली शब्द छ छैन मेरो दिमागले भ्याएन । तर लाग्छ गसिप भनेको धारा पँधेरा, चौतारी लगायतका स्थानमा बसेर गरिने कुराकानी हो र त्यसमाा सत्यता हुन पनि सक्छ नहुन पनि सक्छ भन्ने हो कि जस्तो लाग्छ मलाइ । नामै किटेर फोटो सहित चरित्रहत्या गर्ने प्रकारका शब्द भए भने त्यो साहेद गसिप हुन सक्दैन कि ? हाम्रो त्यो कमजोरी पो थियो कि ? काठमाण्डौको पत्रिका नेपाल समाचारपत्रले धरहराबाट भनेर लेख्ने गर्छ र पोखराको पत्रिका पोखरापत्रले सारङ्कोटबाट भनेर एउटा ब्याङ्ग्यात्मक खुराक राख्ने गर्छ तर त्यसमा नाम ठेगाना लगायतका डिटेल हुँदैन ।

जिल्ला विकास समितिका कर्मचारीको काम के हो त ? के उनीहरुले कार्यालय समयमा पोर्न स्टार सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्ने समय हो त त्यो ? आखिर उनीहरुले खाएको जिविसको जागिर भनेकै सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्नका लागि हो त ? अनि जिविसका स्थानिय विकास अधिकारी र नगरपालिकाका हाकीमको काम पनि स्थानिय विकास अधिकारीको कार्यकक्षमा गएर सुर्ति माडेर खाने हो त ?

जिल्ला विकास समितिका कर्मचारीको काम के हो त ? के उनीहरुले कार्यालय समयमा पोर्न स्टार सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्ने समय हो त त्यो ? आखिर उनीहरुले खाएको जिविसको जागिर भनेकै सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्नका लागि हो त ? अनि जिविसका स्थानिय विकास अधिकारी र नगरपालिकाका हाकीमको काम पनि स्थानिय विकास अधिकारीको कार्यकक्षमा गएर सुर्ति माडेर खाने हो त ? उनीहरु भनेका सरकारी निकायका प्रमुख हुन र उनीहरुले आफ्नो कार्यकक्ष मात्र होइन दुई सय मिटर वरपर सुर्तिजन्य वस्तु नियन्त्रणलाई प्रयास गर्नु पर्नेमा हाकीमकै कोठामा सुर्ति मुखमा हालेर जात्रा त नगरे हुन्थ्यो होला नि ।

समग्र अवस्था बुझ्दै र हेर्दै जाँदा अहिले हाम्रो पत्रकारिता निरिह पत्रकारिता हो कि जस्तो लाग्न थालेको छ । जो कुटाइको सिकार हुन्छ अनि सबै मिलेर उसैको खेदो खन्छन् अनि उसलाइ नै माफि माग्न लगाउँछन् । कस्ले सही गरेको छ र कस्ले गलत यो सवाल तिर म लागिन तर यि मेरा बिचार पनि धेरैलाइ चित्त नबुझ्न सक्ला तर, सम्पादकीय स्वतन्त्रता हुन्छ जे भएपनि त्यसको जिम्मेवारी प्रधानसम्पादकले लिन पर्ने हो र प्रधानसम्पादक पछि मात्र सम्पादन मण्डलले लिने हो । एक जना मात्र त्यसको जिम्मेवार पक्कै होइन र जो पिडीत छ उसैलाइ झन पिडित बनाउनु कहाँ सम्मको न्यायसंगत होला त ? यदी उसले कमजोरी नै गरेको हो र यदी नियतबस लेखेको हो भने उसलाइ कडा कारवाही किन नगर्ने त ? आजको अवस्थाले हामी र हाम्रो पत्रकारितालाई निरिह पत्रकारिता बनाएको छ र आगामी दिनमा पनि म्याग्दी जिल्लाले जेठ २५ र २६ गतेलाई निरिह पत्रकारिताको दिन अर्थात कालोदिनको रुपमा लिनुपर्ने हुन्छ कि ?

२०७२ जेठ २८ गते १०:५२ मा प्रकाशित
 0  0  0

– See more at: http://enepalese.com/2015/06/26671.html#sthash.yOu5mIMt.dpuf

जेष्ठ नागरिक तथा अपांङ्ग सम्मान साथमा साँस्कृतिक कार्यक्रम

जेष्ठ नागरिक तथा अपांङ्ग सम्मान साथमा साँस्कृतिक कार्यक्रम

वाखेत डायरी अपडेट

३० जेष्ठ, २०७३

सक्रिय महिला युवा सन्जाल पात्लेखेतले जेष्ठ नागरिक तथा अपांङ्ग सम्मान साथमा साँस्कृतिक कार्यक्रमसम्पन्न गरेको छ।

सो कार्यक्रमको फोटो झलक

 

 

 

मिस्रित बाली

मिश्रित खेतीबाट दोहोरो फाइदा

 इलाम, मंसिर १२ (इपोस)–यतिबेला इलाममा सुन्तलाको सिजन शुरू भएको छ । सुन्तलासँगै अर्को नयाँ खेती किवी फल पनि पाक्ने सिजन यही हो । फलफूलबाट मनग्ये आन्दानी लिने धेरै किसानहरुले त्यही सुन्तला बारी र किवी बारीभित्र अलैंची लगाएर आम्दानीको अर्को स्रोत थप्दैछन् ।
जिल्लाका अलि उच्च भागमा किवी फस्टाउँदा त्यहीं अलैंची पनि राम्ररी फस्टाएको देख्न पाइन्छ भने अलि न्यायो भागमा लटरम्म सुन्तला फलेको बगानभित्र उसरी नै अलैंची फस्टाएको छ । ‘मकै लगाएको भए १० डोको पनि फल्ने थिएन । त्यति नै बारीमा १०÷१२ बोट किवी छ । त्यसभित्र अलैंची पनि उसरी नै फस्टायो यो साँच्चै अपत्यारिलो छ’–सुलुबुङ्गका किसान भोला खतिवडाले अलैंची देखाउँदै भने–‘तीन लाख रुपैयाँ जतिको किवी हुन्छ होला । अहिले बिक्री गरेको छैन । यो वर्षबाट अलैंची पनि फल्न थालेको छ ।’
किवीलाई आवश्यक मल र पानीको उचित प्रबन्ध मिलाउँदा त्यसैमा अलैंची पनि राम्रो हुँदै गएको खतिवडा बताउँछन् । ‘एक पटक यो सबै अलैंची बगान थियो । सबै मासियो अहिलेबाट पुनः अलैंची फस्टाएको छ’–उनले भने–‘नयाँ माटो र हेरचाह, मलजलको राम्रो प्रबन्ध गर्दा दोहोरो आम्दानी हुने रहेछ ।’ सुलुबुङ्गका यी किसानको जस्तै इलाम नगरपलिका–७ का जीवन सुवेदीले पनि सुन्तला बगानभित्र राम्ररी अलैंची फलाएका छन् ।     चार रोपनी जमिनमा सुन्तला र त्यसभित्र अलैंची लगाएका सुवेदीले गत वर्ष ५५ किलो अलैंची फलाएको बताए ।
‘मल, पानी, गाइको गहुँत सबै मिलाएर अलैंचीलाई लगाउँदा उत्पादन राम्रो हुने रहेछ’–सुवेदी भन्छन्–‘यो वर्ष ३ मनभन्दा बढी अलैंची उत्पादन हुन्छ भन्ने अपेक्षा छ । सुन्तलाबाट पनि उत्पादन राम्रो भएको छ ।’ यो वर्ष पनि २०÷२५ बोट अलैंचीको विरुवा थपेका सुवेदीले सुन्तलामा भने बोटै सुक्ने रोग देखापरेपछि समस्या परेको बताउँछन् ।
यता अलैंचीलाई भने यतिबेला गोडमेलको ठिक्क सिजन शुरु भएको जिर्मलेका किसान गोविन्द पौडेल बताउँछन् । नयाँ जात अर्थात सलकपुरे जातको अलैंचीमा यतिबेला फूल लाग्न कोथा बस्ने र अत्यधिक टुसा आउने भएकाले त्यसको छाँटकाँट मिलाउनु यो अलैंचीको नयाँ विशेषता नै भएको पौडेलको भनाइ छ । ‘किसानले पुनः अलैंची खेती शुरु गरेका छन् तर, कुन समयमा के गर्ने भन्ने मुख्य कुरा नजान्दा उत्पादन लिन सकेका छैनन्’–उनले भने–‘भदौमा फल टिपिसकेपछि मल लगाइन्छ र अहिले मंसिर–पुसमा कोथा र टुसा धेरै हुन्छ त्यसलाई दुई इञ्चको फरक पारेर काँटछाँट गर्दा मनग्य आम्दानी हुने रहेछ ।’ अलैंचीलाई राम्ररी स्याहार गर्न सक्दा एक रोपनीमा दुईदेखि अढाइ मन उत्पादन भएको पौडेलले बताए ।
जिर्मलेकै सलकपुरमा पनि २०४५ सालमा भित्र्याइएको नयाँ जात अर्थात सलकपुरे जातको अलैंची र सुन्तलाको दोहोरो खेती अधिकांश किसानले गरेका छन् । यो वर्ष त्यति सुन्तला नफले पनि यो वर्ष सलकपुरबाट एक हजार मन अलैंची उत्पादन भएको किसानको भनाइ छ । ४० जिल्लामा विस्तार भइसकेको यो अलैंचीबाट पछिल्लो समयमा उत्पादन राम्रो हुँदा किसानको आकर्षण पनि बढ्दो रहेको सलकपुरका अर्का किसान याम अधिकारी बताउँछन् ।  यो वर्ष अलैंचीको मूल्य पनि आशाजनक भएकाले अलैंचीप्रति किसान उत्साहित देखिएका हुन् । शुरुमा एक लाख ४० हजार रुपैयाँ प्रतिमनसम्म पुगेको अलैंची भारतीया नाकामा भएको अवरोध र तराई आन्दोलनका कारण अहिले घटेर ८० देखि ८२ हजार रुपैयाँ प्रतिमन रहेको व्यापारी बताउँछन् ।
विश्वका अलैंची उत्पादक तीन मुलुकमध्ये नेपाल अग्रस्थानमा रहँदै आएको मानिन्छ भने नेपालको एक हजार सात सय ६० हेक्टर क्षेत्रफल जमिनमा अलैंची खेती हुँदै आएको जिल्ला कृषि विकास कार्यालयको तथ्याङ्कमा उल्लेख छ । फिक्कलमा रहेको अलैंची विकास केन्द्रले पनि यो वर्ष पाँच लाख विरुवा वितरण गरेको जनाएको छ ।
मसलाजन्य बालीका रुपमा रहेको अलैंची भारत निकासी हुन्छ भने समुद्रपारी पनि माग बढी रहेको जानकारहरु बताउँछन् । राम्रो मूल्य दिने भएपछि जिल्लाका अधिकांश किसानले अहिले खाद्यान्न र अन्य नगदेबाली अदुवा, आलु मासेर अलैंची लगाउन थालेका छन् । अलैंचीलाई थप मलजल गर्न नपर्ने गरी अलैंची र अन्य बालीको मिश्रित खेती समेत गरिरहेका छन् ।

मिश्रित बाली लगाउँदै किसान

इलाम, कातिक ३० (इपोस)–इलाम सुलुबुङका युवा कृषक गोपाल खतिवडाले चिया र अलैंची जस्ता बहुमूल्य नगदेबाली लगाएको बगानभित्र किवी फल फलाएर मिश्रित खेतीको अभियान चलाएका छन् ।
चिया, अलैंची मात्र नभएर किवीका बोटमुनि ग्राउण्ड एप्पल (भूईं स्याउ), पपिनो मेलन, पाउलोनिया, अनार र जापानीज सुन्तला समेत फलाएका छन् । सात किसिमको मिश्रित बालीबाट वर्षेनि मनग्ये आम्दानी लिन उनी सफल भएका छन् । मिश्रित खेतीमा एक बालीबाट अर्को बालीलाई पर्याप्त छहारी र चिस्यान उपलव्ध हुने उनी बताउँछन् । यसपालिको किवी फल विक्रीबाट मात्र करीब पाँच लाख आम्दानी हुने उनी बताउँछन् ।
करीब सात रोपनी जग्गामा लगाइएको किवी फल, अलैंची र चियाबाट पनि चार लाख भन्दा बढी आम्दानी हुने अपेक्षा रहेको उनले सुनाए । थोरै जमिनमा मिश्रित खेती प्रणालीमार्फत धेरै आम्दानी लिन सकिने र सिचाई व्यवस्थापन पनि सजिलै गर्न सकिने उनको भनाई छ । सुलुबुङका किसानले विगत पाँच वर्ष अगाडिदेखि व्यवसायिक रूपमा किवी खेती गर्दै आएका छन् । नयाँ किवीका विरूवा लगाउन जमिन उपलव्ध नभए पनि पूरानो चिया बगान वा अलैंची बगानमा पनि लगाउन सकिने र त्यसका बीचमा अन्य फलफूल र ग्राउण्ड एप्पल समेत फलाउन सकिने खतिवडाको अनुभव छ ।
लटरम्म फलेको किवी फलको बोटमुनि चिया र अलैंची समेत टिप्ने रहर भएका किसानलाई यहाँका किसानको परिश्रमले लोभ्याउने गरेको छ । प्राङ्गारिक खेती अवलम्बन गरेका किसानले यस्तो उत्पादनबाट बढी मूल्य पाउने गरेका छन् । अलैंची, किवी, ग्राउण्ड एप्ल र अर्थोडक्स चिया मूल्यवान नगदेबाली मानिन्छन् ।
उनको मिश्रित बाली हेर्न जिल्लाका विभिन्न गाविस तथा बाहिरी जिल्लाका कृषक समेत आउने गरेका छन् । थोरै जग्गा र कम लगानीमै धेरै आम्दानी हुने भएकाले किसानका लागि मिश्रित बाली प्रणाली प्रभावकारी हुने अगुवा कृषक तारामणि खतिवडा बताउँछन् ।

नर ब. राम्जालीलाई सम्मान

नर ब. राम्जालीलाई सम्मान

लामो समाय अमेरिका मा कार्यरत नर ब. राम्जालीलाई छुट्टीमा घर आएको अबसर पारी बिद्योदय निमाबि र घारसुन्नालाली गुराँश युवा कल्ब वाखेत म्याग्दीले यहि बैसाख २६ गतेको दिन सम्मान कार्यक्रम गरेको छ।

13139265_1167158466662235_5263349126066220755_n

फोटो – गुन पुर्जा ( कदर पत्र प्रदान गर्दै  कल्ब अध्यक्ष दल ब. पाईजा दाँया तर्फ अभिभावक संघको अध्यक्ष याम ब. बुढाथोकी र बिद्यालय ब्यबस्थापन समितिका अध्यक्ष रिम प्रसाद रोका)

उहाँको तर्फ बाट भएका सहयोगहरुको लिस्ट लामै छ।  उहाँको समाजिक कार्य र सहयोगलाई वाखेत डायरीले यसरी रेकर्ड राखेको छ।

पुस्तकालय भ्रमण बर्ष- २०१३ पुस्तक सहयोग अभियान मा भएको सहयोग।

Pustak sahayog

1234036_682508745094175_26718282_n

हेरलो मेला मा २०७० मा समुह मा ग्राण्ड स्पोन्सर (६० हजार रुपैया)

1377250_678348908843492_741615730_n

विद्यालय चलाउन ‘चिनो कोष’ स्थापना गर्दा

उहाँ को परिवार बाट सयुक्त रुपमा १ लाख ५५ हजार ५ सय ५५ रुपैया बिद्योदय को स्तरउन्नती ‘चिनोकोष” लाभई सहयोग प्राप्त भएको हो।
यस्को पुर्ण लिंक यहा हेर्न सक्नु हुन्छ।

सम्झनाको स्पर्शहरु: बिद्योदय प्रा.बि- निमाबि-माबि‌-‌+2 स्तरउन्नति अभियान र “चिनो कोष” १९,८७,९८१/- स्थापना भयो

भुपु गोर्खा कम्प्युटर ल्याव भवन तथा जग्गा खरिद गर्दा बाबा भिम ब. राम्जालीको नाम बाट ५० हजार रुपैया सहयोग भएको छ।

 

वाखेत खेल मैदान & मञ्च स्तरउन्नती सहयोग अपडेट – ३
Latest Update as 09 May 2015
नर ब. राम्जाली (अमेरीका) बाट बास्केटबल पोस्ट खर्च प्रायोजन रु। – ७५,००० (पचहत्तर हजार)

10648350_1125296444148734_7636833354942329873_o

यहाँ छुटेका सहयोग अपडेटहरु कमेन्ट मार्फत सच्चाउनु सहयोग गर्नु होला