दृष्टिविहिन विद्यार्थी धनमायाँ विकलाई घर निकाला

बेनी अनलाईन बाट साभार

दृष्टिविहिन विद्यार्थी धनमायाँ विकलाई घर निकाला

हरिकृष्ण गौतम
म्याग्दी झिँ–८ की धनमायाँ विक दृष्टिविहिन विद्यार्थी हुन् । दुईबर्षको उमेरमै आमा गुमाएकी विकले बाल्यकालमा धेरै समस्या झेल्नुप¥यो । जन्मदिने आमा गुमाएपछि बुवाले दोस्रो विवाह, अर्की आमाको ब्यवहार र परिवारका अन्य सदस्यको साहरामा कष्टकर जिवन विताएकी विकले पिप्ले गाविसमा अवस्थित ज्ञानोदय माविबाट एसएलसी दिएपनि परिवारको असहयोगले उच्च शिक्षाका लागि बावियाचौर स्थित प्रेम किसानको घरमा बसेर मंगला शिक्षा क्याम्पसमा अध्ययरत छिन् ।

14012079_1005747206212780_1975158280_n (1)घरबाट निकाला गरेपछि विकको विचल्ली भएको छ । जन्मदिने बुवा र कान्छी आमाले मानसिक तनाव दिएपछि बाध्य भएर मामा घरमा पुगेकी विकले साङ्ग विद्यार्थीसंगै बसेर आफ्नो भविस्य बनाउने प्रयास गरिरहेकी छन् । ‘परिवारले असहयोग गरेपनि अर्काको घरमा बसेकी छन् । उनलाई सहयोगी हातको आवश्यकता छ’मंगला शिक्षा क्याम्पसका प्राचार्य गम बहादु्र खत्रीले बेनीअनलाइनलाई भने । पढाईमा अब्वल रहेकी विकलाई सहज वातावरण नहुदाँ पठनपाठनमा समेत समस्या भइरहेको छ ।

‘बे्रललिपीको सहयोगमा पढ्नुपर्ने भएपनि आर्थिक अभावमा कितावै लगेर जानुपर्छ । धेरै समस्या छ तर पनि प्रयास गरिरहेको छु’ विकले भनिन् । उनले बे्रललिपीमा लिपिबद्ध भएका पुस्तकहरू, ब्रेल पेन सहित पाठ्यक्रम सहयोग गर्न समेत अनुरोध गरिन् । आँखा नजिक लगेर पढ्नुपर्छ, अस्पष्ट हुदाँ विद्यार्थीले अपक्षा गरेअनुसारको नतिजा ल्याउन सकेका छैनन्’ विकले भनिन् । ‘परिवार र आँखाले साथ दिएन । मेरो जस्तो दुख कसैको छैन होला’ उनले भनिन्। केही समय मामाको घरमा बसेपनि उनलाई त्यहाँ समेत असहयोग भएपछि अलपत्र परेकी थिईन् । विकलाई झिँ गाविसले दलित र अपाङ भत्ता दिएपनि विकका बुवा डम्बर बहादुर विकले आफै राख्ने गरेको गाविस सचिव तेजकुमारी थापाको भनाई छ ।

‘गाविसले दिएको पैसा समेत परिवारले लुकाउन थालेपछि मैले अहिले उनकै हातका हालिदिएको छु ।परिवारबाट पुर्ण असहयोग छ’ उनले भनिन् । विकलाई सहयोग जुटाउन अपाङ संघ म्याग्दीले समेत पहल गरेको छ । संघका सचिव सुरेन्द्र केसीले संघमार्फत ५ हजार सहयोग गरिएपनि अझै सहयोगको आवश्यकता रहेको बताए । ‘घर निकाला गरिएपछि विचल्लीमा परेकी छन् । सानो सानो सहयोगले उनको जीवनमा परिवर्तन आउनेछ’ उनले भने । परिवार र आफन्तले असहयोग गरेपछि विक विचल्लीमा परेकी छन् ।

थप जानकारीका लागि बेनीअनलाइन ९८५७६२४१४९, मंगला शिक्षा क्याम्पस प्राचार्य गम बहादुर खत्री ९८०५१३४०८३,केशव कँडेल ९८०५२४१०९८

बिद्योदय निमाबि – वाखेत म्याग्दी ले आज आफ्नो ३ कोठे भवन ढलान गर्दैछ।

बिद्योदय निमाबि – वाखेत म्याग्दी ले आज आफ्नो ३ कोठे पक्की भवन ढलान गर्दैछ।

जिल्ला शिक्षा कार्यलयको १९ लाख ५० हजार को आयोजना मा भवन बनिरहेको छ। सो भवन भएको जग्गा रिम प्रसाद रोका परिवारले आज भन्दा ४-५ बर्ष पहिले स्कुललाई दान मा दिनु भएको हो।

भवनको ठेक्का वाखेतका जानेमाने ठेक्दार झमलाल थापा र कमल पुन ले लिएका छन।

भवन निर्णाणको फोटोहरु तलबाट माथी हेर्दै आउनु होला

फोटो क्रेडिट – गुन पुर्जा, मनबीर किसान, रिम रोका, बिकास पुन

 

 

पात्लेखेत वाखेतको बराह पंग्रेनी बन उपभोक्ता समुह प्रथम

पात्लेखेत वाखेतको बराह पंग्रेनी प्रथम

उत्कृष्ट वन समूह र प्राबिधिक पुरस्कृत

सन्तोष गौतम/विकल्प न्यूज
म्याग्दी २७ असार ।
जिल्ला वन कार्यालयले उत्कृष्ट सामुदायिक वन उपभोक्ता समूह र वन प्राबिधिकलाई पुरस्कृत गरेको छ ।

वन तथा वातावरण संरक्षण, सम्र्बद्धनमा योगदान गर्ने एक जना वन प्राबिधिक र तिन वटा सामुदायिक वन उपभोक्ता समूहलाई पुरस्कृत गरिएको हो । यस वर्ष घतान ईलाका वन कार्यालयमा कार्यरत वनरक्षक टेकनाथ शर्मालाई उत्कृष्ट कर्मचारीको रुपमा नगद ११ हजार रुपैयाँ सहित सम्मान गरिएको सहायक जिल्ला वन अधिकृत अजयबिक्रम मानन्धरले जानकारी दिनुभयो ।forest officeयसैगरी पात्लेखेत वाखेतको बराह पंग्रेनी, दरवाङको दोवील्ना लमसुङ र राम्चे ९ को एकराते सामुदायीक वन उपभोक्ता समूहलाई प्रथम, दितृय र तितृय पुरस्कार प्रदान गरिएको छ । सहायक वन अधिकृत मानन्धरका अनुसार प्रथम, दितृय र तितृय हुने वन समूहलाई क्रमश नगद पाँच हजार पाँच सय, तिन हजार पाँच सय र दुई हजार ८७५ रुपैयाँ पुरस्कार उपलब्ध गराइएको छ ।


– See more at: http://www.bikalpanews.com/?p=6361#sthash.uDrE4Aqg.dpuf

गुन पुर्जाको सालैजो गीत को भिडियो सुटिङ भैरहेको छ।

वाखेत अपडेट ( असार १०,११)

गुन पुर्जाको सालैजो गीत को भिडियो सुटिङ भैरहेको छ।
एलबम: “मेरो प्यारो वाखेत गाउँ”
स्वर – गुन पुर्जा
शब्द – मनबीर किसान
संगीत – दिपक शर्मा
भिडियो निर्माण – ईन्द्र पाईजा

नृत्य निर्देशन – मिरा राम्जाली

गुन पुर्जाको गीत – सालैजो को सुटिङ भै रहेको छ। आज वाखेत गाउँ तिर को सिन को सुटिङ भएको छ र भोली टोड्के तिर को सुटिङ हुदैछ।

13529253_311583525839594_6954830317007727424_n
Photo By – Rabin Thapa Rabin Magar

म्याग्दीका खेलाडीहरु

 

 11951141_689644777837510_7207679570590842379_n

0

 

बेनी नगरपालीका ९ निवासी म्याग्दीका भलिबल खेलाडी तेजेन्द्र बानिया खेल प्रशिक्षकमा नियुक्त हुनुभएको छ । जिल्ला खेलकुद विकास समितिमा कर्मचारीको रुपमा खेलकुद मन्त्रालय अन्तरगतको राष्ट्रिय खेलकुद विकास परिषद्ले बानियालाई प्रशिक्षकको रुपमा नियुक्त गरेको हो ।

काउलेगौडा युवा कल्वका संस्थापक अध्यक्ष रहनुभएका बानिया आधा दशकदेखि भलिबल खेलमा सक्रिय हुनुहुन्छ । उहाँले नेतृत्व गरेको टिमले दर्जनौ प्रतियोगीतामा उपाधि जित्नुका साथै क्षेत्रीय र राष्ट्रिय स्तरको खेलमा सहभागि भएको उहाँसंग अनुभव छ । प्रशिक्षकमा नियुक्त भएपछि

सागमा पदक दिलाउने खेलाडीलाई लोकतान्त्तिक खेलकुद संघ म्याग्दीले सम्मान

  • 03/02/2016
  • २०७२ फागुन १९ गते १६:५१ मा प्रकाशित
  • निर्मल खत्री

 म्याग्दी, १९ फागुन । १२ औँ दक्षिण एसियाली खेलकुद ९साग० प्रतियोगितामा विभिन्न विधामा पदक जित्ने म्याग्दीका पाँच जना खेलाडीलाई नेपाल लोकतान्त्रीक खेलकुद संघ म्याग्दी शाखाले सम्मान पत्रले सम्मान गरेको छ ।


खेलकुद क्षेत्रबाट देश र जिल्लाको शिर उँचो बनाएको भन्दै भारोत्तोलनकी तारादेवी पुन, भलिबलकी अरुणा शाही, कमला पुन, उसुकी विन्दु पुनमगर र आर्चरीका प्रेमप्रसाद पुनलाई संघका अध्यक्ष दिपेन्द्र श्रेष्ठ,नेपाली कांग्रेस म्याग्दीका कोषध्यक्ष टंक हमाल सदस्य क्या मिन बहादुर कार्कि लगायतल प्रशंसा–पत्रले सम्मान गरेका हुन् ।

सागमा उसुकी विन्दु पुन मगरले रजत पदक जितेकी थिईन भने अन्यले कास्य पदक जितेका थिए । खेलाडीले अन्तराष्ट्रियस्तरमा जिल्लाको शान बढाएकोले र म्याग्दीलाई बिश्व भर चिनाउन सफल भएकोमा सम्मान गरिएको संघका अध्यक्ष दिपेन्द्र श्रेष्ठ(दिपु)ले बताए। संघका अध्यक्ष दिपेन्द्र श्रेष्ठको अध्यक्षता,उपाध्यक्ष बिक्रम बोगटीको स्वागत, सचिव बिनय श्रेष्ठको सञ्चालनमा सम्पन्न कार्यक्रमा नेपाली कांग्रेस म्याग्दीका कोषाध्यक्ष टंक हमाल सदस्य क्या मिनबहादु कार्कि, निर्बतमान सहसचिव अजयमिलन श्रेष्ठ, जिल्ला खेलकुद बिकास समितिका अध्यक्ष कृष्णाकुमार बिश्वकर्मा लगायतले शुभकामना मन्तब्य राखेका थिए ।

 

सम्मानित खेलाडीहरुले जिल्लामा प्राप्त सम्मानले आफुहरुलाई थप प्रेरणा मिलेको प्रतिक्रिया दिएका छन् ‘यस्तो सम्मान पाईएला भन्ने सोचेको थिएन् तर गरेपछि हुदोरहेछ’ भारोत्तोलनकी तारादेवीले भन्नुभयो । यसैविच सागमा पदक दिलाउने जिल्लाका पाँच जना खेलाडिहरुलाई विभिन्न संघ संस्थाले समेत सम्मान गरेका छन् ।

तस्बिर: सुमन बनियाँको फेसबुकबाट

– See more at: http://myagdionline.com/post/3238/1456918465#sthash.WDXmRR8M.dpuf

म्याग्दीका खेलाडी सम्मानीत

१२ औ दक्षिण एशियाली खेलकुदका पदक विजेता म्याग्दीका खेलाडीहरु घरेलु जिल्लामा सम्मानीत भएका छन् । २४ औ जिल्ला परिषद्को अवसरमा मंगलबार १२ औ सागमा पदम जित्ने खेलाडीलाई ५ हजार रुपैया सहित सम्मान गरियो । परिषद्का प्रमुख अतिथि नवराज शर्मा, स्थानीय विकास अधिकारी चिरञ्जीवि पौडेल, प्रमुख जिल्ला अधिकारी सागरमणी पाठक सहित राजनीतिक दलका प्रमुखले सम्मान गरेका हुन् ।
सम्मानीत हुनेमा भारोत्तलनकी तारादेवी पुन, आर्चरीका प्रेम प्रसाद पुन, भलीबलकी कमला पुन र अरुणा शाही तथा उसुकी विन्दु पुन मगर छन् । तारादेवी पुनले भारात्तोलन ७५ किलोमाथिको तौल समुहमा कास्य पदक जितेकी हुन् । उनी भारोत्तलनमा आबद्ध भएको १४ बर्ष भइसकेको छ । प्रेमले आर्चरीमा काश्य पदक जितेका हुन् । कमला र अरुणा काश्य विजेता भलीबल टोलीका सदस्य हुन् । विन्दुले उसुमा रजत पदक जितेकी हुन् । त्यस्तै माउण्ट एभरेष्ट आवासीय उच्च माविले प्रति खेलाडी ३ हजार रुपैया सहित सम्मान ग¥यो । बुधबार न्यु वेष्ट प्वाइन्ट आवासीय उच्च मावि, म्याग्दी उद्योग वाणिज्य संघ, काउँलेगौडा यूवा क्लव र नेपाल लोकतान्त्रिक खेलकुद संघ म्याग्दीले सम्मान ग¥यो । एमाले जिल्ला कमिटी म्याग्दीले पनि सम्मान ग¥यो ।

माउन्ट एभरेष्ट विद्यालयद्धारा म्याग्दीका खेलाडीहरु सम्मानित (फोटोफिचर)

DSC06803DSC06807DSC06810DSC06812DSC06813DSC06815DSC06816DSC06817DSC06819DSC06830DSC06822DSC06823DSC06825DSC06828
माउन्ट एभरेष्ट आवसीय उच्च माध्यमिक विद्यालयले जिल्लाको खेलकुद क्षेत्रमा योगदान गर्ने विभिन्न व्यक्तित्वहरुलाई सोमबार सम्मान गरेको छ । विद्यालयले जिल्ला खेलकुद विकास समितिका पूर्व अध्यक्षहरु क्रमशः अनोद श्रेष्ठ, स्वर्गीय राम गौचन, गोविन्द श्रेष्ठ, प्रमोद श्रेष्ठ,रमेश श्रेष्ठ र विनोद केसीलाई दोसल्ला र प्रमाणपत्रले सम्मान गरेको हो । साथै जिल्लाबाट अन्तराष्ट्रिय सितेरियो कराँते प्रतियोगितामा सहभागि भइ गोल्ड मेडल लिन सफल खेलाडी चन्द्र बुढा, खेलाडी विना घर्ती मगर लगायतका खेलाडीहरुलाई सम्मान गरिएको छ । विद्यालयले १४ औ जेसीज कप उपाधी हात पार्ने विद्यालयका खेलाडीहरु समेत सम्मान गरेको छ । विद्यालयका संस्थापक सुरज केसी,प्रिन्सिपल राजुकेसी र म्याग्दी उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष जिवन विश्वकर्माले खेलाडी र पुर्व अध्यक्षहरुलाई सम्मान गरेका थिए । तस्विर /ठाकुरप्रसाद आचार्य

– See more at: http://www.bikalpanews.com/?p=1141#sthash.pfeTtXM8.dpuf

हो रहेछ

हो रहेछ

दालको भाउ बढेको रहेछ
ढालको भाउ बढेको रहेछ
पसलको नाँउ बढेको रहेछ
बोटल को नाँउ बढेको रहेछ
थुप्रै शहर बढेको रहेछ
हो रहेछ

बजैको नाकको बुलाकी घटेको रहेछ
घरको नाती-नातिनी घटेको रहेछ।
तामाको गाग्री घटेको रहेछ
ममी को छाती घटेको रहेछ
मामाको माईजु घटेको रहेछ
हो रहेछ

अनाथालय बढेको रहेछ
बृद्वआश्रम बढेको रहेछ
पार्टी, नेता बढेको रहेछ
बोर्डिङ स्कुलमा बिद्यार्थी बढेको रहेछ
गाउँ मा थुप्रै स्कुल घटेको रहेछ
हो रहेछ

मन्दीरमा माईक बढेको रहेछ
पूजा क्यासेट प्लेयरले गर्दो रहेछ
भबिष्यबाणी कम्प्युटरले भन्दो रहेछ
पुजारी बेरोजगार भएको रहेछ
अरबको भान्से गोरु पकाउदो रहेछ
हो रहेछ।

बिकासे बाली बढेको रहेछ
एनजीओ बिकास बढेको रहेछ
गाउँ मान्छे मुक्त भएको रहेछ
बारी बाली मुक्त भएको रहेछ
गाई जोगाउ अभियान चलेको रहेछ
हो रहेछ

बाजेको पेन्शन बढेको रहेछ
बजैको टेन्शन बढेको रहेछ
छिमेककी घटेका रहेछ
सोसियल मिडिया बढेका रहेछन
लाहुरेको जडौरी घटेको रहेछ
हो रहेछ

जडौरी लगाएर
फाँट भरि हवल्दार जोत्दैनन
चौतारीमा सुबेदार तोसोरो समात्दैनन
ठुल्दाईहरु नाम्लो बुन्दैनन
गाउँ सुन्सान रहेछ
हो रहेछ।

 

-स्यानु पाईजा

पात्लेखेत-७ ,वाखेत म्याग्दी

म्याग्दीका पत्रिकाहरु

 

download२०७३ सालको सुरुआतसँगै बुधबारदेखि रुप्से दैनिक चौथो वर्ष पूरा गरी पाँचौं वर्षमा प्रवेश गरेको छ । म्याग्दी जिल्लाबाट प्रकाशित हुने रुप्से एकमात्र दैनिक पत्रिका हो । उत्तरी म्याग्दीस्थित विश्वप्रसिद्ध रुप्से छहराको नाममा २०६१ सालबाट साप्ताहिक खबर पत्रिकाको रुपमा प्रकाशित हुँदै आएको रुप्से २०६९ साल वैशाख १ गतेदेखि दैनिकरुपमा प्रकाशित हुँदै आएको छ । २०६१ सालमा मुलुकमा सङ्कटकाल कायम रहेका बेला शुरु गरिएको तत्कालीन रुप्से साप्ताहिक विभिन्न कठिनाइका बाबजुद निरन्तर प्रकाशित हुँदै आएको थियो ।

हाल म्याग्दीमा २ ओटा एफएम रेडियो र ४ ओटा साप्ताहिक खबर पत्रिका र तीनवटा अनलाइन सञ्चालनमा रहेका छन् । दैनिकरुपमा पत्रिका प्रकाशनको चुनौतीलाई आत्मसात् गर्दै तत्कालिन रुप्से साप्ताहिक २०६९ को थालनीसँगै दैनिक रुपमा प्रकाशन हुन थालेको हो । ८० जनाभन्दा बढी शेयर सदस्य रहेको रुप्से सञ्चार सहकारी संस्थाद्वारा प्रकाशित रुप्से दैनिकले जिल्लाको विकास पत्रकारिताको मूल मर्मलाई पछ्याउँदै समसामयिक राजनीतिक विकासक्रम, त्यसले पारेका असरहरुलगायतका विषयमा केन्द्रित भई समाचार, विचार, सूचनामूलक सामग्रीलाई प्राथमिकतासाथ पस्कँदै आएको छ ।

रुप्से दैनिकको प्रकाशक संस्था रुप्से सञ्चार सहकारीका अध्यक्ष सुरत केसीले सूचना, शिक्षा, मनोरञ्जन र अभिप्रेरणाका माध्यमबाट सुसूचित हुन पाउने नागरिक–अधिकारको प्रत्याभूत गर्दै आगामी दिनमा थप जिम्मेवारीसहित निरन्तर क्रियाशील रहने प्रतिबद्धता जनाएका छन् । ‘पत्रिकालाई थप व्यवस्थित गराउँदै लैजाने योजना छ,’ पत्रकार महासंघ म्याग्दीका अध्यक्षसमेत रहेका केसीले भने, ‘यसका लागि विज्ञापनदाता, सरोकारवाला संस्थालगायत सबैको सहयोगको अपेक्षा गरेका छौं ।’

रुप्से साप्ताहिक आजबाट दैनिक

Submitted by on April 13, 2012 – 8:58 pmNo Comment

म्याग्दी बैशाख १ । म्याग्दी जिल्लाको बेनी बजारबाट आज पहिलो पटक दैनिक पत्रिका प्रकाशन शुरु गरिएको छ ।
रुप्से सञ्चार सहकारी संस्थाद्वारा प्रकाशित रुप्से साप्ताहिक आजदेखी दैनिक रुपमा प्रकाशित हुन थालेको हो ।
शुक्रबार बिहान नयाँ वर्षको शुभकामना सहित रुप्से सञ्चार सहकारीका सञ्चालक समितिका साथै प्रकाशक संस्था रुप्से सञ्चारका अध्यक्ष सुरत केसी, सचिव लेखबहादुर हमाल, कोषाध्यक्ष राजेश शाक्य, तथा प्रधान सम्पादक तारानाथ शर्मा, सम्पादक गोरखनाथ सुवेदी लगायतले एकै साथ पत्रिका विमोचन गरेका थिए ।
बिमोचन पश्चात रुप्से सञ्चार सहकारीका कार्यसमितिका साथै रुप्से दैनिकका प्रधानसम्पादक, सम्पादक तथा सम्बाददाताहरु आफैले पत्रिका बजारमा बितरण गरेका थिए ।
यसअघि म्याग्दीबाट रुप्से, म्याग्दी सञ्चार, नब बिकल्प र समर्पण पत्रिका साप्ताहिक रुपमा प्रकाशन हुँदै आएका थिए । जिल्लाको इतिहासमा पहिलो पटक विगत ८ वर्ष देखि निरन्तर प्रकाशन हुँदै आएको रुप्सेलाई दैनिक रुपमा प्रकाशन गरिएको संस्थाका अध्यक्ष सुरत केसीले जानकारी दिए ।

निरिह पत्रकारिता !

अमृत बास्कुने

 

DR-LAM-335x232

२०५८ सालमा म्याग्दी सन्देस साप्ताहिक पत्रिकाका सम्पादक टिकाराम सापकोटा भन्थे हाम्रो पत्रिका अर्को पटक पत्रिका ननिस्कने बेला सम्म नयाँ हुन्छ । म्याग्दी जिल्लामा पत्रिकाको शैली सँधै र सबैको उस्तै हो । सबैले दैनिक पत्रिकाले जस्तो कार्यक्रम सम्पन्न भयो भन्ने खालका समाचार नै प्रकाशित गर्दै आएका छन् । म्याग्दी सन्देश पत्रिका निस्कीयो अनि त्यही ताका सुदर्शन कुमार श्रेष्ठले नेतृत्व गरेर म्याग्दी सञ्चार पत्रिका प्रकाशन गरे केही समाय पत्रिका नियमित प्रकाशन पछि उनको पत्रिकाले विश्राम लियो म्याग्दी सन्देशको पनि त्यही हालत भयो । बिश्राम पछि म्याग्दी सन्देश अहिले सम्म विश्रामकै अवस्थामा छ भने सुदर्शन श्रेष्ठले पुन प्रकाशन थाले र अहिले सम्म पनि त्यो पत्रिका बिश्राम पछि आएर निरन्तर छ ।

बजारमा म पत्रकार हुँ भन्दा पनि लाज मान्नु पर्ने अवस्था सृजना भएको छ । किन त ? समय फेरियो हामीहरु अल्छी भयौं कि ? हामीहरु नै फेरियौं ? अरुलाई धेरै विश्वास गरेर विग्रीयौं ।

तारानाथ शर्माको नेतृत्वमा प्रत्रिका प्रकाशन हुन थाल्यो २०६२ बाट रुप्से साप्ताहिक अहिले दैनिक पुगेको छ । रुप्सेले म्याग्दीमा एउटा यस्तो इतिहास बनाएको छ त्यो साहेद कसैले मेट्न सकेको छैन अहिले सम्म । नेपाल पत्रकार महासंघको शाखा जिल्लामा ल्याउने हकमा धेरै पत्रकार जन्माउने होस या लामो समय सम्म निरन्तर प्रकाशन गरेर होस आफ्नो नाममा एउटा रेकर्ड बनाएको छ । कुनै पनि रेकर्ड भनेको तोडीनकै लागि हो हुनत । तर आज आएर धेरै पत्रिका प्रकाशन हुने र बन्द हुने क्रम जारी छ म्याग्दीमा । रुप्से साप्ताहिक प्रकाशनको झण्डै एक डेढ वर्षपछि म्याग्दीकी महिला पत्रकार रेखा कौशल रेग्मीको नेतृत्वमा धवलध्वनी साप्ताहिक प्रकाशनमा आयो र केही समय पछि बन्द भयो त्यो पत्रिका अहिले पनि बन्दै छ । रेखा कौशल रेग्मीलाई म्याग्दीको पहिलो महिला पत्रकार भन्दा फरक नपर्ला भन्ने लाग्छ मलाई तर यस मतमा धेरैको विरोध हुन सक्ला तर मेरो नजरमा महिला पत्रकार म्याग्दीको पहिलो चाही उनी नै हुन् । उनको पत्रिकाको पनि शैली भनेको कार्यक्रम सम्पन्न भए र हप्ताभर भएका कार्यक्रमहरुको प्रतिवेदन प्रकाशन शैली नै हो जुन म्याग्दीका पत्रिकाको प्राय शैली फरक कहाँ थिए र ?

समयक्रम सँगै नवविकल्प साप्ताहिक, समर्पण र समृद्ध साप्ताहिक प्रकाशनमा आयो र अहिले म्याग्दीमा रुप्से दैनिक, नवविकल्प, समृद्ध र म्याग्दी सञ्चार साप्ताहिक प्रकाशन नियमित रुपमा भै रहेका छन् भने तीन वटा साप्ताहिक बन्द अवस्थामा रहेका छन् । म्याग्दीमा पत्रिका प्रकाशन र पत्रिका बन्द हुनु कुनै नौलो प्रसङ्ग होइन भन्ने प्रकारको अवस्था सृजना भएका छन् । विगतमा पनि पत्रिका प्रकाशन र प्रत्रिकामा प्रकाशित भएका समाचारका आधारमा धम्की आउने त म्याग्दीको पुरानो नियती नै हो । टिकाराम सापकोटालाई आएको धम्की होस् या पत्रकार घनश्याम खड्कालाई आएको धम्की नै किन नहोस् । सुरत केसी तथा तारानाथ शर्मा अनि अन्य साथीहरु पनि धम्कीको शिकार भएकै हुन् ।

नेपालको सवा सय वर्ष पुरानो पत्रकारिताको इतिहासमा पनि धेरै काला दिनहरु भोगिआएका हुन पत्रकारले र अहिले लोकतन्त्रको अवस्थामा पनि त्यो निरन्तरता जारी छ । “स्कुप”मार्ने नाउमा प्रकाशन गरिने समाचारले पनि निकै सताएका हुन् ।

माओवादीले थालेको सशस्त्र युद्धको क्रममा धम्की आउने क्रम निकै उच्च थियो भने पछि केही कम भएका हुन् । पत्रिकाका लागि समाचार लेखेर पठाएर गाउँ पस्न पर्ने असवस्था पनि झेलेका हुन म्याग्दीका अग्रज पत्रकारले । नेपालको सवा सय वर्ष पुरानो पत्रकारिताको इतिहासमा पनि धेरै काला दिनहरु भोगिआएका हुन पत्रकारले र अहिले लोकतन्त्रको अवस्थामा पनि त्यो निरन्तरता जारी छ । “स्कुप”मार्ने नाउमा प्रकाशन गरिने समाचारले पनि निकै सताएका हुन् । जिल्ला प्रशासन कार्यालयमा सहायक प्रमुख जिल्ला अधिकारीको कार्यकक्षमा उनकै अगाडी पत्रिकाका प्रधान सम्पादकलाई कुट्ने धम्की पनि सहेर बसेका थियौं तर त्यो बेलामा हामी बलिया थियौं तिनै सहायक प्रमुख जिल्ला अधिकारी र त्यस बेलाका प्रमुख जिल्ला अधिकारीलाई आफनो कुर्सीमा बसीरहेको अवस्थामा जनताले कठालो समातेर जिल्ला प्रशासनबाट बाहिर चौतारीमा ल्याएर उभ्याएर नाङ्गेझार पारेर खेदेका थिए । त्यो बेलामा रुप्से साप्ताहिकका प्रधानसम्पादक तारानाथ शर्मा र कार्यकारी सम्पादक अमृत बास्कुनेलाइ सहायक प्रजिअ नवराज बरालको अगाडी त्यही प्रशासनका कर्मचारीले धम्क्याएका थिए काण्ड थियो राहदानी बनाउँदा घुस खाएको । त्यही घुस काण्डले बराल र प्रजिअ लोकराज रेग्मी खेदीएका थिए ।

रुप्से साप्ताहिकले मल्लाजमा सात लाखको काममा दुइ लाख घुस भन्दै पहिलो समाचार हालेपछि दुइलाख फिर्ता भएको पनि थियो । पत्रकारिता सहि गर्दा हामी कहिल्यै पछि परेका छैनौं । आज समय फेरिएको हो कि के हो ? थाहा भएन । समाचारको आधार बनाएर जेसीजले रुप्से घेरेको होस या नेपाली सेनाले दिनेशशान्त बरुवाललाई खेदेको होस् या घनश्याम खड्का र सुरत केसीलाई ब्यारेक भित्र लगेर राखेका ती इतिहास पनि हाम्रो माझमा छ ।

कुनै दिन यस्तो समय थियो रुप्से दैनिक बजारमा बाँड्न हिड्नका लागि खबर गरेनौं भनेर नागरिक समाजका संयोजक तथा म्याग्दीका अग्रज पत्रकार सुदर्शन कुमार श्रेष्ठले आपत्ती प्रकट गर्नु भएको थियो त्यो बेला तर आज समय फेरिएको छ बजारमा म पत्रकार हुँ भन्दा पनि लाज मान्न पर्ने अवस्था सृजना भएको छ । किन त ? समय फेरियो हामीहरु अल्छी भयौं कि ? हामीहरु नै फेरियौं ? अरुलाई धेरै विश्वास गरेर विग्रीयौं । जेठको दोश्रो साता बैशरीमा पहिरो गएको थियो त्यो क्षणमा पोखराबाट आएका फेवा टेलिभिजनका मित्रले अलिक उग्र व्यवहार देखाएको कारणले स्थानीयले कुटपीट गरेका रहेछन् । त्यो अवस्थाको न त समाचार बन्यो न त कसैले बिज्ञप्ती प्रकाशन गरे न अन्य केही भयो । त्यसको एक महिना पनि बित्न नपाउँदै पुनः अर्का पत्रकार आक्रमणको शिकार बने र अहिले पनि अवस्था उस्तै आयो ।

Jail

बाहिर सतहमा धेरै बादबिबाद र प्रतिक्रियाहरु आए तर गहिराइको कुरो बाहिर आइपुगेको छैन । गसिप स्तम्भको सुरुआत सँगै विवादमा तानिएको पत्रिकाका सम्पादकमाथि नै भौतिक आक्रमणमा उत्रनु त्यो पनि राज्यको निकाय आखिर किन त ? समारचारको विषय के ? कस्ता हुन् त समाचार बन्ने विषयवस्तु ? त्यसको जिम्मेवारी लिने कसले हो त ? यावतकुराहरु सतहमा आउँछन् । संकटकालको बेलामा म्याग्दी र बागलुङको सिमानामा पर्ने ढोडेनी खोलामा माओवादीले तुलबम झुण्डाएको छ भन्ने समाचार धौलागिरी एफएममा बज्दा सनसनी भएको थियो तर पछि त्यो समाचार गलत रहेको सावित भयो । प्रहरी र सेनाले खोज्न जाँदा कही कतै बम भेटिएन र पछि किन यस्तो समाचार बन्यो भन्ने प्रसंगमा समाचार लेख्ने पत्रकारले अलिक सनसनि युक्तसमाचार बनाउने सोँचले यस्तो समाचार बनाएको भन्ने जवाफ दिँदा रेडियोलाइ अप्ठेरो परेको थियो ।

अहिलेको अवस्था पनि त्यस्तै त होइन कतै ? आशंकाको विषय भने पक्कै हो । आखिर गसिप भनेको के हो त ? अंग्रेजी शब्दबाट आएको गसिपको साहेद ठेट नेपाली शब्द छ छैन मेरो दिमागले भ्याएन । तर लाग्छ गसिप भनेको धारा पँधेरा, चौतारी लगायतका स्थानमा बसेर गरिने कुराकानी हो र त्यसमाा सत्यता हुन पनि सक्छ नहुन पनि सक्छ भन्ने हो कि जस्तो लाग्छ मलाइ । नामै किटेर फोटो सहित चरित्रहत्या गर्ने प्रकारका शब्द भए भने त्यो साहेद गसिप हुन सक्दैन कि ? हाम्रो त्यो कमजोरी पो थियो कि ? काठमाण्डौको पत्रिका नेपाल समाचारपत्रले धरहराबाट भनेर लेख्ने गर्छ र पोखराको पत्रिका पोखरापत्रले सारङ्कोटबाट भनेर एउटा ब्याङ्ग्यात्मक खुराक राख्ने गर्छ तर त्यसमा नाम ठेगाना लगायतका डिटेल हुँदैन ।

जिल्ला विकास समितिका कर्मचारीको काम के हो त ? के उनीहरुले कार्यालय समयमा पोर्न स्टार सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्ने समय हो त त्यो ? आखिर उनीहरुले खाएको जिविसको जागिर भनेकै सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्नका लागि हो त ? अनि जिविसका स्थानिय विकास अधिकारी र नगरपालिकाका हाकीमको काम पनि स्थानिय विकास अधिकारीको कार्यकक्षमा गएर सुर्ति माडेर खाने हो त ?

जिल्ला विकास समितिका कर्मचारीको काम के हो त ? के उनीहरुले कार्यालय समयमा पोर्न स्टार सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्ने समय हो त त्यो ? आखिर उनीहरुले खाएको जिविसको जागिर भनेकै सन्नी लियोनिको भिडियो हेर्नका लागि हो त ? अनि जिविसका स्थानिय विकास अधिकारी र नगरपालिकाका हाकीमको काम पनि स्थानिय विकास अधिकारीको कार्यकक्षमा गएर सुर्ति माडेर खाने हो त ? उनीहरु भनेका सरकारी निकायका प्रमुख हुन र उनीहरुले आफ्नो कार्यकक्ष मात्र होइन दुई सय मिटर वरपर सुर्तिजन्य वस्तु नियन्त्रणलाई प्रयास गर्नु पर्नेमा हाकीमकै कोठामा सुर्ति मुखमा हालेर जात्रा त नगरे हुन्थ्यो होला नि ।

समग्र अवस्था बुझ्दै र हेर्दै जाँदा अहिले हाम्रो पत्रकारिता निरिह पत्रकारिता हो कि जस्तो लाग्न थालेको छ । जो कुटाइको सिकार हुन्छ अनि सबै मिलेर उसैको खेदो खन्छन् अनि उसलाइ नै माफि माग्न लगाउँछन् । कस्ले सही गरेको छ र कस्ले गलत यो सवाल तिर म लागिन तर यि मेरा बिचार पनि धेरैलाइ चित्त नबुझ्न सक्ला तर, सम्पादकीय स्वतन्त्रता हुन्छ जे भएपनि त्यसको जिम्मेवारी प्रधानसम्पादकले लिन पर्ने हो र प्रधानसम्पादक पछि मात्र सम्पादन मण्डलले लिने हो । एक जना मात्र त्यसको जिम्मेवार पक्कै होइन र जो पिडीत छ उसैलाइ झन पिडित बनाउनु कहाँ सम्मको न्यायसंगत होला त ? यदी उसले कमजोरी नै गरेको हो र यदी नियतबस लेखेको हो भने उसलाइ कडा कारवाही किन नगर्ने त ? आजको अवस्थाले हामी र हाम्रो पत्रकारितालाई निरिह पत्रकारिता बनाएको छ र आगामी दिनमा पनि म्याग्दी जिल्लाले जेठ २५ र २६ गतेलाई निरिह पत्रकारिताको दिन अर्थात कालोदिनको रुपमा लिनुपर्ने हुन्छ कि ?

२०७२ जेठ २८ गते १०:५२ मा प्रकाशित
 0  0  0

– See more at: http://enepalese.com/2015/06/26671.html#sthash.yOu5mIMt.dpuf